Ontwikkeling van beenmode

De ontwikkeling van beenmode.
De eerste soort beenmode is al van de tijd dat mensen zich gingen kleden. Textiel werd als eerste gemaakt door de Neolitische mensen uit het Stenentijdperk. Eerst werd de kunst van het spinnen van vezels ontwikkeld waardoor kabels en koorden konden worden gemaakt. In die tijd werden huiden en pelzen gebruikt als kleding en voetbedekking. Eeuwen gingen voorbij voordat het idee van weven ontstond.

De Egyptenaren worden beschouwd als uitvinders van de weeftechniek. Weven is de kunst van het onderling verbinden van draden zodat een doek ontstaat. Later ontwikkelde zich de kunst van het breien met doorlopende loops zodat een continu weef proces mogelijk werd. De techniek van het met de hand knopen is bekend van het Oosten rond 250 NC. Van de periode daarvoor weten we niet zoveel.

Primitieve kousenDe eerste voorbeelden van weven zijn drie kleine fragmenten van een stof die is gevonden in de ruine van de oude Syriesche stad Dura Europos, gesticht in 280 VC. Rond 256 NC vielen de Perzen deze stad aan en vernielde het. Door de bijzondere klimaat omstandigheden zijn veel bezittingen onder de puin resten bewaard gebleven. Waar de gevonden stukken stof van waren is nog steeds niet zeker, zo kunnen ze van ondergoed, beenkleding of iets anders geweest zijn. Wel waren ze duidelijk als wollenstoffen gebreid. Met de vernielingen van de stad Dura Europos is gelukkig niet de kunst van het handmatig breien verloren gegaan.Soort gelijke materialen zijn gevonden in Egyptische graven. Van verschillende gevonden artikelen uit de graven was duidelijk dat het sokken waren. Ze hadden een bijzondere voorziening: een aparte ruimte voor de grote teen. Deze was nodig voor het dragen in combinatie met sandalen die een draad tussen de grote teen en de andere tenen had.
Ook zijn er sokken gevonden die dateren van de vierde eeuw die geverfd zijn en gebreid zijn in de vorm van de voet. Ze waren plat gebreid (in tegenstelling to de circulaire breimethode van tegenwoordig) en genaaid op de ‘fully fashioned’ methode om de juiste maat te verkrijgen. Dit werd gedaan gedurende zeker duizend jaar tot laat in de 16-de eeuw.

William Lee BreimachineHoe de techniek van het breien van beenmode naar Europa is gekomen is discutabel. Toen de Arabieren Egypte veroverde troffen ze een bloeiende textiel industrie aan. Bij hun strijdtochten reisde deze met zich mee. De Islamitische cultuur (inclusief breien) breide zich uit tot wat nu Italie en Spanje is. Echter, er is ook bewijs dat het handmatig breien algemeen werd beoefend in Europa op uitgebreide schaal in de 13de en 14 eeuw. Toen in 1589 de breimachine werd uitgevonden ontstond er een echte industie die de huisarbeid verving. Vierhonderd jaar geleden maakte William Lee de eerste breimachine die platte stof maakte.
Zoals veel uitvindingen in die tijd werd hij in Engeland gedaan en daar bloeide de industrie dan ook geweldig op. Om hun aandeel in de markt te beschermen besloot de koningin de doodstraf in te voeren voor een ieder die een machine uit Engeland zou exporteren.
Zijzelf ontving in 1560 haar eerste paar zijde kousen.
De machine in dit filmpje is een variant op de uitvinding van Lee. Zo kan deze 5 stukken tegelijk breien. Dit soort machines werden in het einde van de 18-de eeuw geintroduceerd.

Tegelijkertijd ontstonden de Amerikaanse kolonies en zelfs de doodstraf kon de kolonisten niet weerhouden breimachines uit Engeland naar de Nieuwe Wereld te smokkelen. Zo werd een nieuwe industrie geboren in het gebied van New England. Ook hier groeide het uit tot een florerende industrie.

Afwerking kousen en beenmodeNa de burgeroorlog in 1865 verhuisde een grootdeel van de textielindustrie uit New England naar het zuiden van de VS. Dit vooral omdat de meest gebruikte ruwe grondstof katoen hier veelvuldig voorradig was. Katoen, wol en zijde waren in tijd de natuurlijke grondstoffen die gebruikt werden bij het maken van de beenkleding. Katoen en wol waren warme en sterke materialen die echter de natuurlijke uitstraling van het been niet benadrukte. Zijde gaf meer uitstraling maar was zeer kostbaar en decadent. Alle garen hadden een gemeenschappelijke eigenschap: ze waren stram en hadden geen rek. Dit betekend dat plat gebreide stoffen zeer zorgvuldig gesneden en genaaid moesten worden om een goede pasvorm te krijgen voor de voetmaat. De maten waren gerelateerd aan de Engelse schoenmaten zoals, 6, 6_, 7, 7_, 8, 8_ enzovoorts. Het is begrijpelijk dat dit zeer kostbaar was voor productie en voorraad van de verschillende stijlen en maten. Winkels moesten een complete series op voorraad hebben wat resulteerde in vele beenmode afdelingen in warenhuizen, die we nu ook nog kennen.
Introductie nylonkousen 1939Met de uitvinding van het rond-breien hoefde er niet meer gesneden en genaaid te worden omdat een ronde 'slang' gecreeerd werd. Deze naadloze beenmode werd snel populair maar veranderde niets aan de maatvoering.
De grote verandering kwam in 1937. In dat jaar werd patent gegeven op het revolutionaire materiaal nylon. Dit was een uitvinging van Walter Carother die voor DuPont werkte. De gunstige eigenschappen zoals sterkte, flexibiliteit en duurzaamheid maakte het tot een zeer geschikt materiaal voor toepassing in beenmode. De dunne draden met de uitstraling van echte zijde waren een groot succes.

In de vijftiger jaren waren naadloze nylonkousen een standaard voor een welgeklede vrouw. Er was echter al weer een andere verandering op komst. Fabricanten van nylon waren in staat om het garen 'geheugen' te geven zodat het na rek weer in zijn oude vorm kon terug keren, vergelijkbaar met het spiraalsnoer van een telefoon. Hierdoor kon de kous de vorm van het been blijven volgen en waren er minder verschillende maatvoeringen noodzakelijk.

De panty als beenmodeTot dit moment had eigenlijk niemand de eerste introductie van de panty (kousen-broek) opgemerkt. Deze werd gebruikt in voor dans en theater uitvoeringen en in film producties en was alleen in een zeer beperkt aantal speciaalzaken verkrijgbaar. Hierdoor werden ze niet herkend als dagelijks-draagbare mode.

In het begin van de jaren 60 maakte de introductie van het dragen van de mini-rok in het modieuse Londen veel indruk en zette een verandering in gang. Hierdoor werd de nylonkous met gordels minder draagbaar en een andere oplossing was noodzakelijk. De fabrikanten gingen langere kousen maken die vervolgens aan de bovenzijde in model werken gesneden. Deze werden vervolgens per paar aan elkaar genaaid waardoor de panty (kousen-broek) ontstond. In de latere jaren ontwikkelde de techniek zich verder en werd de pasvorm verbeterd.
De eerste panty voor het brede publiek werd in 1965 door Glen Raven, N.C. geproduceerd en is daarna wereldwijd door gebroken. De meeste vrouwen hebben hierna het dragen van de echte nylonkousen vaarwel gezegd. Hiermee is veel charme en elegantie verloren gegaan.

Moderne Hold Up KousenToch staan de ontwikkelingen in de beenmode niet stil. Zo worden er tegenwoordig matrialen als Lycra toegepast om de pasvorm en het draag comfort te verbeteren. Ook laat de mode het toe om je benen op een waardige manier te presenteren. Dit in eerste plaats door de boven kleding maar ook door de beenmode zelf. Kousen zijn er tegenwoordig in vele kleuren en modellen verkrijgbaar.
Zo bracht PrettyPolly pas nog een nieuwe collectie op de markt onder de naam'Link Up'. Een serie kousen met bijbehorende lingerie die weer een ander licht op dit prachtige onderwerp laat schijnen.
In onze optiek is de echte nylonkous nog steeds het summum, maar we staan natuurlijk wel open voor alle nieuwe ontwikkelingen.